Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Uit: Het levenslied van Robert

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Uit: Het levenslied van Robert

2 minuten leestijd Arcering uitzetten

Robert leest zijn ernstig zieke broer David voor uit de Bijbel. Zijn mooie stem klinkt zacht als hij leest:

‘Want in blijdschap zult gijlieden uittrekken en met vrede voortgeleid worden; de bergen en heuvelen zullen geschal maken met vrolijk gezang voor uw aangezicht, en alle bomen des velds zullen de handen samenklappen. Voor een doorn zal een dennenboom opgaan, voor een distel zal een mirteboom opgaan; en het zal den HEERE wezen tot een naam, tot een eeuwig teken, dat niet uitgeroeid zal worden’.

Robert kan daarna zijn ogen niet van Davids gezicht afhouden. De sombere blik is uit zijn ogen verdwenen. Er ligt een glans op zijn magere gezicht. ‘Hoor je dat, Robert? De Heere heeft tot mijn ziel gesproken, de woorden die jij gelezen hebt’. ‘Want in blijdschap zult gijlieden voorttrekken en met vrede voortgeleid worden’. ‘Ik hoef hier niet langer in duisternis rond te dwalen. Ik hoef ook niet meer beter te worden. Nu mag ik Hem voor eeuwig loven! Robert, jij mag mijn Bijbel hebben. Ik zou graag een tekst voorin schrijven, maar ik kan het niet meer. Zou je het zelf willen doen? Een tekst uit hetzelfde hoofdstuk, vers zes: ‘Zoekt den Heere, terwijl Hij te vinden is, roept Hem aan, terwijl Hij nabij is...’. De laatste woorden kan Robert nauwelijks verstaan. ‘Bedankt, lieve broer, voor alles wat je voor me deed’, fluistert hij en hij drukt een kus op Davids voorhoofd. Hij is weer in slaap gevallen.

Enkele dagen later is David gestorven. Robert kan zich niet herinneren zijn ouders ooit zo bedroefd te hebben gezien. Enkele maanden geleden is hun zoon William als arts naar India vertrokken, en nu deze nog grotere lege plaats en dan voorgoed! Elisa, Robert en hun ouders zoeken troost bij elkaar. Soms vlucht Robert naar boven, waar Davids Bijbel als stille getuige op zijn tafeltje ligt. O, hij moet zich uiten. Zingen kan hij niet. Hij pakt zijn ganzenveer en schrijft een gedicht.

Dit artikel werd u aangeboden door: De Saambinder

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 juni 2023

De Saambinder | 20 Pagina's

Uit: Het levenslied van Robert

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 juni 2023

De Saambinder | 20 Pagina's