De Ramp van 1953: het herdenken waard
‘Ik zag een weduwe met drie kinderen op een vlot. We konden geen hand uitsteken. Ze dreven weg, in de richting van de Oosterschelde’. ‘De andere middag heb ik ons innig geliefd zoontje en dochtertje gevonden en zelf boven op de dijk begraven’. ‘Zulke beelden raak je nooit meer kwijt. Kort is het leven; wat schoon is vergaat. En morgen valt neder, wat heden nog staat’.
Zomaar drie korte citaten van oog- getuigen van de ‘Ramp van 1953’. Ze zouden met vele honderden kunnen worden uitgebreid.
In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 braken op vele plaatsen in Zeeland, Zuid-Holland en West-Brabant de dijken door en werden mensen, dieren, huizen en boerderijen door het aanstormende water verzwolgen. Elders in ons land sliep men.
Misschien wat onrustig door het stormge- weld, maar zich volkomen onbewust van de ramp die zich in het zuidwesten van ons land voltrok.
Vanaf 4.22 uur kwamen de eerste telex- berichten bij de verschillende dagbladen binnen. Op maandag 2 februari werden er voor het eerst ook aantallen slachtoffers genoemd: om 1.00 uur ’s nachts: 138 doden; om 6.00 uur ’s morgens: 250 doden; om 22.30 uur ’s avonds: 485 doden. Uiteinde- lijk zou het aantal slachtoffers oplopen tot 1836. Feitelijk waren er echter nog meer slachtoffers, omdat verschillende mensen in de weken na de Ramp als gevolg van alle spanningen en ontberingen alsnog overle- den. En hoeveel ongeboren kinderen zullen er niet zijn omgekomen? Voor hen allen werd het eeuwigheid...
Verdriet en schade
Het verdriet bij de nabestaanden was onbeschrijflijk en de schade enorm.
De ‘Ramp van 1953’ is een markeringspunt in de geschiedenis van ons land. Het is niet voor niets dat men het in Zeeland en op de Zuid-Hollandse eilanden heeft over: vóór de Ramp of ná de Ramp. Mensen die de Ramp hebben meegemaakt, zijn die nooit meer vergeten. Soms zijn de geslagen wonden nóg voelbaar. Ook na 68 jaar.
Naast alle leed is er ook nog een ander as- pect van de Ramp te noemen. Dat betreft de hulpverlening, waardoor er gelukkig ook mensen konden worden gered. In ” ’t Gebruis der zee doet Gij bedaren” van L. Vogelaar staat daarover een aangrijpend ver- slag over Schouwen-Duiveland: ‘Eindelijk brak de dinsdagochtend aan. Opeens stond ik oog in oog met een schipper uit Yerseke. Het was een stoere man, maar toen hij alles overzag, rolden de tranen over zijn wangen. Zijn kotter lag buitengaats. De schip- per was met een vlet door het stroomgat gevaren, op zoek naar overlevenden. Toen hij alles zag en hoorde, zei hij: ‘Er kunnen tien mensen tegelijk met mij mee. Eerst de oude en zieke mensen’. Het was nog een heel karwei om de mensen in die vlet te krijgen. De schipper voer heen en weer tot we alle 84 aan boord van de kotter waren.
Ik behoorde tot de laatste groep. Bij het gat in de zeedijk deed de schipper zijn pet af en vroeg aan de Heere of Hij ons wilde helpen. We waren met negen mensen en de vlet lag zo diep dat we bijna gelijk met de waterspiegel zaten. De schipper zei: ‘Mensen, houd je goed vast!’ Toen heb ik van binnen geschreeuwd en geroepen: ‘O Heere, zullen we nu hier nog moeten ver- drinken?’ We gingen door het kolkende gat en zakten in onze waarneming bijna tien meter weg. Er stond een ontzettend sterke stroom, maar we kwamen heelhuids bij de kotter. Nadat we allen aan boord gehesen waren, ben ik eerst op mijn knieën gevallen om de Heere te danken voor de wonderlijke bewaring. (...) Toen we in Yerseke aan- kwamen, stonden er heel veel mensen op de kade. Er kwam direct een man naar ons toe, die zei: ‘Kom maar gauw met mij mee hoor. We hebben op jullie gerekend’. Het is buitengewoon, zoveel als die mensen voor ons gedaan hebben’.
Sprake Gods
Het is goed om elk jaar opnieuw stil te staan bij de Ramp. Niet alleen om waak- zaam te blijven, maar ook om terug te zien op deze ‘sprake Gods’, zoals de bekende prof. G. Wisse de Ramp noemde.
Dood en leven, ze lagen dicht bij elkaar.
Verdriet en verwondering eveneens.
Verdriet, soms onpeilbaar diep, over het verlies van dierbaren, en verwondering over wat de Heere had gedaan. Hoe Hij had bewaard!
J.P. Sinke, Krabbendijke
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 februari 2021
De Saambinder | 20 Pagina's

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 februari 2021
De Saambinder | 20 Pagina's