Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

De oorlog die ik eindelijk won

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De oorlog die ik eindelijk won

4 minuten leestijd Arcering uitzetten

“Ergens hier was een kamertje geweest waarin ik opgesloten had gezeten. Ergens een straatje met mensen die ik herkende en van wie een enkeling weleens naar me zwaaide. Ergens. Daar. Misschien. Het bestond niet meer.”

Londen, 1940. De vijandelijke bombardementen op de stad zijn in volle gang. Steeds meer kinderen worden geëvacueerd naar het relatief veilige platteland.

Ook de twaalfjarige Ada komt met haar jongere broertje Jamie op het Britse platteland terecht. Ada is een beschadigd meisje. Haar alleenstaande moeder schaamde zich voor haar dochter die een klompvoet heeft. Ada mocht niet naar buiten en dus ook niet naar school. Door een bijzondere samenloop van omstandigheden weet Ada te ontsnappen uit huis en zich stiekem bij haar broertje te voegen die met een groepje andere kinderen wordt geëvacueerd naar het platteland.

De kinderen komen terecht op het landgoed van lady Thornton. Door de ingrijpende gebeurtenissen uit het verleden heeft Ada veel moeite om volwassenen te vertrouwen. Susan – een vriendin van lady Thornton – neemt Ada en Jamie onder haar hoede. Ze werpt zich op als hun pleegmoeder. Ada houdt alle tekenen van genegenheid van Susan ver van zich af. Susan probeert Ada het vertrouwen te geven dat ze weer kind mag zijn. Ada leert lezen en schrijven en het leergierige meisje verwondert zich over alle nieuwe dingen die ze ontdekt.

De worsteling die Ada heeft met zichzelf en de buitenwereld wordt realistisch beschreven. Het is mooi om te lezen hoe Ada met vallen en opstaan nieuwe veerkracht ontwikkelt.

Intussen zijn de gevolgen van de oorlog ook op het platteland duidelijk voelbaar en zichtbaar. Voedsel wordt steeds schaarser, net als brandstof, zeep en kleding.

Lord en lady Thornton verliezen hun zoon die vliegt voor de RAF. Een groot verlies voor de adellijke familie. Én voor Ada. Jonathan was een van de volwassenen die Ada leerde vertrouwen. Hun gezamenlijke liefde voor paarden speelde hierin een belangrijke rol.

Verliezen en vertrouwen

Ada wil graag haar steentje bijdragen aan het verloop van de oorlog en wordt vrijwilliger bij de brandwacht in het dorp. Ze sluit vriendschap met Maggie, de dochter van lady Thornton en krijgt langzamerhand weer wat vertrouwen in het leven.

Dan wordt Susan ernstig ziek. Een grote klap voor Ada. Ze heeft zich – ondanks haar verzet tegen een band met Susan – gehecht aan haar pleegmoeder. Susan moet met spoed naar het ziekenhuis in Londen en het is lady Thornton die zich over Ada en Jamie ontfermt.

In de angst die Ada voelt om de volwassene die ze het meest leerde vertrouwen te verliezen is het juist de pittige en excentrieke lady Thornton die hart van de beschadigde Ada weet te raken.

'De oorlog die ik eindelijk won' is in ik-vorm geschreven. Een goed gekozen perspectief. Want het is onmogelijk om Ada niet direct in je hart te sluiten en van haar te gaan houden. Net als van de andere hoofdpersonen. In eenvoudige rake woorden komen zij tot leven, evenals de impact van de Tweede Wereldoorlog op de Britten in de stad en op het platteland.

De schrijfster geeft interessante weetjes over bijvoorbeeld de geheime werkzaamheden van lord Thornton en Ruth – het joodse huisgenootje van Ada. Thornton en Ruth waren als codeexperts betrokken bij ‘Bletchley Park’. Deze groep kraakte geheime codes van de Nazi’s. Een kijkje op bletchley.park.uk geeft interessante informatie. Ook in Engeland zijn de gevolgen van de Jodenvervolging voelbaar. De schrijfster stipt dit aan via het verhaal van de uit Duitsland gevluchte Ruth met haar ouders.

De aan dit boek voorafgaande titel ‘De oorlog die mijn leven redde’ is een aanrader om vooraf te lezen. Beide boeken zijn prachtig geschreven.


De oorlog die ik eindelijk won

Kimberley Brubaker Bradley 2024, KokBoekencentrum 256 blz., € 14,99

Dit artikel werd u aangeboden door: Eilanden-Nieuws

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 14 augustus 2024

Eilanden-Nieuws | 36 Pagina's

De oorlog die ik eindelijk won

Bekijk de hele uitgave van woensdag 14 augustus 2024

Eilanden-Nieuws | 36 Pagina's