In Egypte is kinderloosheid een stille schande
Vrouvi^en zoeken toevlucht in buitenissige volksgebruiken om zwanger te worden
CAIRO - Wanhopige Egyptische vrouwen likl^en pilaren, ze laten zich van een berg af glijden, ze stappen op hagedissen of gaan op een verse placenta zitten, als ze op niet op een normale manier een kind kunnen krijgen. Wie in het Nijldal geen kinderen krijgt, ondanks een goed huwelijksleven en alle medische hulp, kan nog altijd haar toevlucht zoeken tot allerlei volksgebruiken die soelaas moeten bieden.
Verwonderd haalde Egypte onlangs de schouders op toen president Hosni Moebarak een prijs kreeg van de Verenigde Naties voor zijn werk om de bevolkingsgroei aan banden te leggen. Het verlangen naar kinderen, en graag veel, is immers in Egypte niet te beteugelen. Islamitische vrouwen hebben een groot probleem als in een jaar na de huwelijksdag geen kinderen worden geboren. De mannen verwachten dat hun vrouw hun 'een kind geeft'; en de islamitische wetgeving geeft mannen het volste recht te scheiden of een tweede vrouw te nemen als hun vrouw geen kinderen produceert. Dat de kinderloosheid ook aan de man kan liggen, wordt uiteraard niet toegegeven. Als na een paar jaar vol liefde nog geen kind is geboren en de artsen ook geen hoop bieden, beginnen veel vrouwen aan een jarenlange speurtocht naar het kindergeluk. Alle trucs en middelen worden geprobeerd.
Pilaar
In de oudste moskee van Egypte, die van de Arabische veroveraar Amr ibn al-Aas, staat een pilaar die door duizenden vrouwen wordt omhelsd en gelikt. Dat zou tot vruchtbaarheid moeten leiden. De minister van cultuur ontdekte dat de zuil in de historische moskee door vrouwetongen werd mismaakt, en liet het geval in het Egyptisch Museum plaatsen.
Uiteraard moest de pilaar worden vervangen, en ook deze nieuwe vertoont inmiddels de kenmerken van de omhelzingen van wanhopige vrouwen. Christelijlée vrouwen zijn overigens even behoeftig aan de kinderzegen als hun islamitische seksegenoten.
Op een steenworp afstand van de Amr ibn al-Aas Moskee ligt het 'christelijke' wijkje Mar Girgis. In elk van de zeven kerken daar komen 's zondags vrouwen die een kaars branden en om de zegen van een priester vragen om zwanger te raken. Ook moslims branden hier nog wel eens een kaarsje.
Voor christelijke vrouwen is het klooster van Aboe Shenouda in ZuidEgypte de beste plaats om een eind te maken aan hun ongewenste kinderloosheid. De familie van de onvruchtbare vrouw windt haar geheel in een laken, zodat ze niets ziet, en laat haar van de berg rollen waarop het klooster is gebouwd.
De beste tijd van het jaar om zo'n duikeling te maken is in de tweede helft van juli, tijdens de viering van de verjaardag van de middeleeuwse heilige Aboe Shenouda. De gedachte achter de koprol is dat onvruchtbare vrouwen vaak in verwachting raken nadat ze een grote onverwachte schok hebben meegemaakt.
In die psycho-therapeutische werking van een schok geloven veel vrouwen, ook de islamitische. Om zo'n schok te organiseren, zouden sommige vrouwen zelfs plat op de rails zijn gelegd, zodat een trein over hun heen zou denderen.
Geesten
Een meer gebruikte 'schokmethode' is een vrouw in de nacht bij een open graf zetten. Het geloof in geesten is zo groot in Egypte, dat zo'n vrouw 'de nacht van haar leven' meemaakt, en van de weeromstuit zwanger zou raken. Ook worden sommige vrouwen gedwongen over een lichaamsdeel van een dood mens of over een dode slang te stappen. Het doden van een hagedis en daar zeven keer op stappen moet dezelfde uitwerking hebben.
In Egypte zijn vijftien centimeter grote zwarte beeldjes van een man te krijgen die ook zouden helpen bij het zwanger worden. Drie achtereenvolgende vrijdagen moet de vrouw op het beeldje gaan staan. Onvruchtbare vrouwen gaan op een verse placenta zitten, in de hoop dat ze daardoor op magische wijze worden beïnvloed.
In de wijk Manial in Cairo lopen veel onvruchtbare vrouwen rond een boom die magische kracht zou heben. Wie zeven keer om de boom loopt tijdens het vrijdagmiddaggebed, en dat drie weken achtereen herhaalt, is verzekerd van een kind. Onlangs vond het plaatselijke politiestation het 'zelfs nodig bij de boom een politieman te plaatsen, maar de vrouwen blijven hun rondjes lopen.
Voorkomen is natuurlijk beter dan genezen, weten ook de Egyptenaren. Vooral tijdens de besnijdenis van meisjes, wat meestal gebeurt als die 9 of 10 jaar zijn, worden allerlei regels in acht genomen die onvruchtbaarheid moeten voorkomen.
Om te zorgen dat meisjes later kinderen kunnen krijgen, mogen ze geen gasten ontvangen die een zwarte aubergine bij zich hebben. Ook rauw vlees moet worden vermeden. De gasten mogen geen ring dragen, en geen halsketting. Vooral bloedkoraal is uit den boze. Allah mag dan de schepper van alle leven zijn, door de juiste trucs en riten te gebruiken, proberen veel Egyptische vrouwen hem een handje te helpen bij zijn scheppingswerk.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 30 juli 1994
Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 30 juli 1994
Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's